Eşofmanlı Şevket Hocadan Mersin Mut Tanımı
Devamını oku...
Mut Hakkında etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Mut Hakkında etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Karaman-Mut Arasında Buluna Alahan Manastırı Restore Edilecek
Tarihi Dokusuyla Yabancı Turislerin İlgi Odağı Olan Alahan Manastırı Kültür Ve Turizm Bakanlığı Tarafından Restore Edilecek
Karaman - Mut yolu arasında bulunan Alahan Manastırı inanç ve doğa turizmine kazandırılıyor. Tarihi dokusuyla yabancı turistlerin ilgi odağı olan manastır, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından restore edilecek.
Göksu Vadisi'ne hakim dik bir yamaca oturtulan ve Evliya Çelebi'nin "Ustasının elinden yeni çıkmış gibi duruyor" diye nitelendirdiği Alahan Manastırı'nın kültür ve turizme kazandırılması için başlatılan çalışmalar sürüyor. Mut Kaymakamı Mustafa Şahin ve Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu Başkanı Prof. Dr. Tamer Gök manastırı gezerek incelemelerde bulundu.
Kaymakam Şahin, Alahan Manastırı'nda yapılacak restorasyon çalışmaları ile burasının hem inanç hem de doğa turizmi açısından bölgenin önemli bir cazibe merkezi haline geleceğini söyledi. Mut İlçesi'ndeki Alahan Manastırı'nın kültürel özellikleri bakımından dünyada başka bir örneği bulunmadığını ifade eden Şahin, şöyle konuştu: "Hem manastır özelliği olarak, yapı kompleksi ve de motif işlemeleri yönünden Alahan Manastırı ayakta kalabilen en iyi manastırlardan birisidir.
Bizler Alahan Manastırı'nın bir cazibe merkezi olabilmesi için uğraş veriyoruz. Bölgeye tuvalet, bekçi kulübesi, kafeterya ve otopark gibi tesislerin inşa edilmesi için Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü ile Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nden tüm onayları aldık. Gerçekleştirilecek bakım ve onarımdan sonra seyahat acenteleriyle iletişim kurarak yerli ve yabancı turistleri buraya çekmeye çalışacağız."
Milattan sonra 440-442'de inşa edildiği tahmin edilen Alahan Manastırı batı kilisesi, manastır, doğu kilisesi, kayalara oyulmuş keşiş odaları ve çevredeki mezarlardan oluşuyor. Günümüze kadar ayakta kalabilen ender manastırlardan olan Alahan Manastırı'nın kilise binaları Ayasofya Müzesi ile ortak mimari özellikler taşıyor.
İHA
Devamını oku...
Tarihi Dokusuyla Yabancı Turislerin İlgi Odağı Olan Alahan Manastırı Kültür Ve Turizm Bakanlığı Tarafından Restore Edilecek
Karaman - Mut yolu arasında bulunan Alahan Manastırı inanç ve doğa turizmine kazandırılıyor. Tarihi dokusuyla yabancı turistlerin ilgi odağı olan manastır, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından restore edilecek.
Göksu Vadisi'ne hakim dik bir yamaca oturtulan ve Evliya Çelebi'nin "Ustasının elinden yeni çıkmış gibi duruyor" diye nitelendirdiği Alahan Manastırı'nın kültür ve turizme kazandırılması için başlatılan çalışmalar sürüyor. Mut Kaymakamı Mustafa Şahin ve Adana Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu Başkanı Prof. Dr. Tamer Gök manastırı gezerek incelemelerde bulundu.
Kaymakam Şahin, Alahan Manastırı'nda yapılacak restorasyon çalışmaları ile burasının hem inanç hem de doğa turizmi açısından bölgenin önemli bir cazibe merkezi haline geleceğini söyledi. Mut İlçesi'ndeki Alahan Manastırı'nın kültürel özellikleri bakımından dünyada başka bir örneği bulunmadığını ifade eden Şahin, şöyle konuştu: "Hem manastır özelliği olarak, yapı kompleksi ve de motif işlemeleri yönünden Alahan Manastırı ayakta kalabilen en iyi manastırlardan birisidir.
Bizler Alahan Manastırı'nın bir cazibe merkezi olabilmesi için uğraş veriyoruz. Bölgeye tuvalet, bekçi kulübesi, kafeterya ve otopark gibi tesislerin inşa edilmesi için Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü ile Kültür ve Turizm Bakanlığı Yatırım İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nden tüm onayları aldık. Gerçekleştirilecek bakım ve onarımdan sonra seyahat acenteleriyle iletişim kurarak yerli ve yabancı turistleri buraya çekmeye çalışacağız."
Milattan sonra 440-442'de inşa edildiği tahmin edilen Alahan Manastırı batı kilisesi, manastır, doğu kilisesi, kayalara oyulmuş keşiş odaları ve çevredeki mezarlardan oluşuyor. Günümüze kadar ayakta kalabilen ender manastırlardan olan Alahan Manastırı'nın kilise binaları Ayasofya Müzesi ile ortak mimari özellikler taşıyor.
İHA
Mut Zentinyağıyla Yurtdışına Açılacak
Mersin'in Mut ilçesinde üretilen zeytinyağının, Zeytin ve Zeytinyağı Tanıtım Komitesi (ZZTK) tarafından, Şubat ve Mart aylarında Rusya, Japonya ve İngiltere'de düzenlenecek olan fuarlarda tanıtılacağı bildirildi.
Mersin'in Mut ilçesinde üretilen zeytinyağının, Zeytin ve Zeytinyağı Tanıtım Komitesi (ZZTK) tarafından, Şubat ve Mart aylarında Rusya, Japonya ve İngiltere'de düzenlenecek olan fuarlarda tanıtılacağı bildirildi.
Türk zeytin ve zeytinyağının tanıtımı noktasında kurulan komite tarafından Mut Kaymakamlığı'na gönderilen yazıda; 7-11 Şubat 2011 tarihleri arasında Rusya'nın başkenti Moskova'da düzenlenecek olan; 'Prodexpo 2011-İnternational Exhibition For Food, Beverages And Food RawMaterlals' adlı organizasyonla birlikte 1-4 Mart 2011 tarihleri arasında Japonya'nın Chiba kentinde gerçekleştirilecek olan; 'Foodex Japon 2011-İnternational Food And Beverage Exhibition' ve 13-18 Mart 2011 tarihleri arasında İngiltere'nin başkenti Londra'da organize edilecek; 'IFE11-İnternational Food And Drink Event' adlı organizasyonlarda tanıtılacağı kaydedildi.
Yazıda ayrıca; söz konusu etkinlikler kapsamında Mut'a özgü zeytinyağının sunumu yapılması ve bölgenin temsil edilebilmesi noktasında Türk Gıda Kodeksi'ne uygun ve filtre edilmiş yaklaşık 20 kilogramlık naturel sızma yemeklik zeytinyağının, 15 Ocak 2011 tarihine kadar ZZTK'ya teslim edilmesi istendi. Yaşanan gelişmelerin ilçe açısından oldukça önemli olduğunu vurgulayan Mut Kaymakamı Mustafa Şahin, Mut zeytinyağının artık Türkiye sınırlarından dışarıya taşıp, yurtdışına açıldığının altını çizdi. Yurtiçinde de önemli gelişmeler yaşandığını anlatan Şahin, zeytinyağı konusunda Ege İhracatçı Birliği'nin kendilerinden talepte bulunduğunu ifade etti. Şahin, "Zeytinyağımızın, başta Rusya olmak üzere Japonya ve İngiltere'de organize edilecek olan fuarlarda en iyi şekilde tanıtılabilmesi için elimizden gelenin en iyisi yapacağız. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın" dedi. Haber Fx
Türk zeytin ve zeytinyağının tanıtımı noktasında kurulan komite tarafından Mut Kaymakamlığı'na gönderilen yazıda; 7-11 Şubat 2011 tarihleri arasında Rusya'nın başkenti Moskova'da düzenlenecek olan; 'Prodexpo 2011-İnternational Exhibition For Food, Beverages And Food RawMaterlals' adlı organizasyonla birlikte 1-4 Mart 2011 tarihleri arasında Japonya'nın Chiba kentinde gerçekleştirilecek olan; 'Foodex Japon 2011-İnternational Food And Beverage Exhibition' ve 13-18 Mart 2011 tarihleri arasında İngiltere'nin başkenti Londra'da organize edilecek; 'IFE11-İnternational Food And Drink Event' adlı organizasyonlarda tanıtılacağı kaydedildi.
Yazıda ayrıca; söz konusu etkinlikler kapsamında Mut'a özgü zeytinyağının sunumu yapılması ve bölgenin temsil edilebilmesi noktasında Türk Gıda Kodeksi'ne uygun ve filtre edilmiş yaklaşık 20 kilogramlık naturel sızma yemeklik zeytinyağının, 15 Ocak 2011 tarihine kadar ZZTK'ya teslim edilmesi istendi. Yaşanan gelişmelerin ilçe açısından oldukça önemli olduğunu vurgulayan Mut Kaymakamı Mustafa Şahin, Mut zeytinyağının artık Türkiye sınırlarından dışarıya taşıp, yurtdışına açıldığının altını çizdi. Yurtiçinde de önemli gelişmeler yaşandığını anlatan Şahin, zeytinyağı konusunda Ege İhracatçı Birliği'nin kendilerinden talepte bulunduğunu ifade etti. Şahin, "Zeytinyağımızın, başta Rusya olmak üzere Japonya ve İngiltere'de organize edilecek olan fuarlarda en iyi şekilde tanıtılabilmesi için elimizden gelenin en iyisi yapacağız. Bundan hiç kimsenin şüphesi olmasın" dedi. Haber Fx
Meteorolojik olarak 2010 rekorları!
Yağış rekoru Seferihisar ve Finike'de
Meteoroloji İşleri Genel Müdürü Mehmet Çağlar, düzenlediği basın toplantısında, 2010 yılının “rekor” denilecek sıcak ve yağışlara sahne olduğunu bildirdi
EN SICAK MUT: Geçen yıl en yüksek sıcaklık değeri, 46.7 derece ile Mersin’in Mut İlçesi’nde ölçüldü.
EN SOĞUK AĞRI: Geçen Yılın en düşük sıcaklığı ise eksi 28.5 derece ile Ağrı’da yaşandı.
YAĞMUR REKORU: Geride kalan yılda, bir gün içinde en fazla yağış alan yer İzmir’in Seferihisar İlçesi ile Antalya’nın Finike İlçesi oldu. Seferihisar’da metrekareye 187, Finike’de ise 191 kilogram yağış düştü.
74 YILIN YAĞIŞI: 2010 yılında başta İç Anadolu Bölgesi olmak üzere yurt genelinde uzun yıllar sıcaklık ortalamalarının üzerine çıkıldığını dile getiren Mehmet Çağlar, “Ankara, yıllar sonra 7 Ağustos’ta 40 derecenin üzerinde sıcaklık gördü” dedi. Ankaralıların yaşadığı en soğuk gün ise eksi 11 derece ile 26 Ocak oldu. Başkent’te 2010’da en fazla günlük yağış 46.2 milimetre ile 29 Ekim günü tespit edildi. Bu rakam, son 74 yıl için Ankara’da ölçülen en yüksek günlük yağış miktarı oldu.
İSTANBUL REKORU: İstanbul ise geride kalan yılın en sıcak gününü 17 Ağustos’ta yaşadı. Genel Müdür Çağlar, “36.5 derece İstanbul’un yaşadığı en sıcak gün iken, en düşük sıcaklık eksi 3.6 derece ile 26 Ocak’ta görüldü” dedi.
İZMİR’DE EKSİ 2.2: İzmirliler en yüksek sıcaklığı 40 derece ile 20 Ağustos günü yaşadı. En düşük sıcaklık, 27 Ocak günü eksi 2.2 derece olarak ölçüldü. İzmir’de, en yüksek yağış 8 Şubat’ta 137.9 milimetre olarak tespit edildi.
YENİ YIL KARLA KARIŞIK!
2011 yılının ilk günlerine ilişkin tahminleride aktaran Mehmet Çağlar, ilk hafta ülke genelinin parçalı ve az bulutlu olacağını anlattı. Çağlar, “Perşembe gününe kadar yağışlar Batı’da etkin olacak. Perşembeden sonra Ege ve Marmara haricinde Batı’dan Doğu'ya kayacak. Yüksek kesimlerde karla karışık yağmur olacak” dedi.
Mut Önemli Telefonlar
Sivri Türbeler (Mut) Mersin Mut ilçesi Kale Mahallesi’nde, Lal Ağa Camisi’nin iki yanında bulunan iki ayrı türbedir. Türbe Karamanoğulları zamanında, IV.yüzyılda yapılmıştır.Türbenin üzeri sivri sekizgen külahla örtülü olduğundan halk arasında Sivri Türbeler ismi ile tanınmıştır. Türbeler kesme taş ve moloz taştan kare taban üzerine sekizgen planlı olarak yapılmıştır.
Bu türbelerden birinin içerisinde üç, diğerinin de dört sanduka bulunmaktadır. Bunlardan üç sandukalı türbe içerisindeki sandukalardan birinin üzerinde, h.716 (1316) tarihli kitabesinde “İsa Bey Bin Muhammed. İskân Allahü Taalâ fi bimevhatı Cenneti, hadi aşere min zilhadeti seneti sittatü ve aşrin ve seba miete” yazılıdır.
Bu durumda türbelerde gömülü olanın İsa Bey olduğu anlaşılmakla beraber diğerlerinin kim olduğu bilinmemektedir.
TAŞ HAN (kervansaray)
Mut’un tam merkezinde bulunan Taş Han’ın 2 kapısı vardır. Kare planlıdır. Yapı Davut Paşa Kışlası olarak da bilinir. Büyük avlusunu çevreleyen kemerli galerinin gerisinde yan yana yapılmış birer ocaklı ve penceresiz 40 oda sıralanmıştır. Bu tarihi eserin Mut Turizmine açılmasını diliyoruz.
YER KÖPRÜ ŞELALESİ
İlçe merkezine 35 km uzaklıktaki bu doğa harikası, Göksu nehrini besleyen Ermenek çayının uzun yıllar boyu süren topraktaki aşındırma etkisi sonucu derin bir vadi meydana gelmiştir. Doğal su tünelinin uzunluğu 250 metredir. Yerköprü ‘de göreceğiniz doğal tünel ve şelale size unutulmaz bir gün geçirtecektir.
SİNOBİÇ KALINTILARI:
Mut İlçesinin 3 km kuzeyinde bulunan Yeşilyurt Köyü’nün sınırları içeresinde bulunan Sinobiç kalıntıları özellikle Ardıçtepe mevkiindedir. Roma dönemine ait çok miktarda lahid ve tepede 2 adet su sarnıcı ile duvar kalıntıları mevcuttur. Bazı kaynaklarda adı Polisandos olarak geçen Sinobiç’in antik ismi kesin olarak belli değildir
SERTAVUL HANI:
Mut-Karaman karayolunun Toros Dağları’nı aştığı en yüksek nokta olan (1650 metre) Sertavulbeli’nin Mut tarafında yeralmaktadır. Özellikle kış aylarında yolcuların çok sıkıntı çektiği bu bölgede, insanların korunabilmesi amacıyla hem Mut hemde Karaman tarafına 5′er km. arayla Tonoz örtülü birer han yapılmıştır. Bu hanlar halen köylüler tarafından kullanılmaktadır.
BALABOLU HARABELERİ (ADRASOS)
Mut’un batısında Yalnızcabağ Döyü Değirmenlik Yaylası’ndadır. Büyük bir antik yerleşim alanı olduğu görülmektedir. Ayakta hiçbir sağlam yapı kalmamış olmakla birlikte çok sayıda lahid ve duvar kalıntıları bulunmaktadır.
YER KÖPRÜ ŞELALESİ
İlçe merkezine 35 km uzaklıktaki bu doğa harikası, Göksu nehrini besleyen Ermenek çayının uzun yıllar boyu süren topraktaki aşındırma etkisi sonucu derin bir vadi meydana gelmiştir. Doğal su tünelinin uzunluğu 250 metredir. Yerköprü ‘de göreceğiniz doğal tünel ve şelale size unutulmaz bir gün geçirtecektir.
SİNOBİÇ KALINTILARI:
Mut İlçesinin 3 km kuzeyinde bulunan Yeşilyurt Köyü’nün sınırları içeresinde bulunan Sinobiç kalıntıları özellikle Ardıçtepe mevkiindedir. Roma dönemine ait çok miktarda lahid ve tepede 2 adet su sarnıcı ile duvar kalıntıları mevcuttur. Bazı kaynaklarda adı Polisandos olarak geçen Sinobiç’in antik ismi kesin olarak belli değildir
SERTAVUL HANI:
Mut-Karaman karayolunun Toros Dağları’nı aştığı en yüksek nokta olan (1650 metre) Sertavulbeli’nin Mut tarafında yeralmaktadır. Özellikle kış aylarında yolcuların çok sıkıntı çektiği bu bölgede, insanların korunabilmesi amacıyla hem Mut hemde Karaman tarafına 5′er km. arayla Tonoz örtülü birer han yapılmıştır. Bu hanlar halen köylüler tarafından kullanılmaktadır.
BALABOLU HARABELERİ (ADRASOS)
Mut’un batısında Yalnızcabağ Döyü Değirmenlik Yaylası’ndadır. Büyük bir antik yerleşim alanı olduğu görülmektedir. Ayakta hiçbir sağlam yapı kalmamış olmakla birlikte çok sayıda lahid ve duvar kalıntıları bulunmaktadır.
Dağpazarı Kilisesi (Mut)
Mersin Mut ilçesi, Dağpazarı’nda bulunan bu kilisenin planını ilk olarak Headlam çıkarmış ve yapının Iustinianus devrinden önce IV.yüzyılda yapıldığını ileri sürmüştür.
Mersin Mut ilçesi, Dağpazarı’nda bulunan bu kilisenin planını ilk olarak Headlam çıkarmış ve yapının Iustinianus devrinden önce IV.yüzyılda yapıldığını ileri sürmüştür.
Kilise kesme taştan yapılmış olup, araştırmacılar bunun üç nefli bazilika olduğunu iddia etmişlerse de, sonraki çalışmalardan sonra farklı bir plan şeması gösterdiği ortaya çıkmıştır. Kilise doğu duvarına bitişik kare planlı merkezi bir alan ile onu üç taraftan çevreleyen beşik tonozlu dehlizlerden meydana gelmiştir.
Kilisenin önünde içeriye üç kapı ile açılan bir narteks bölümü, dışarıya taşkın bir apsisi bulunmaktadır. Sonraki dönemde kiliseye bir takım ek yapılar eklenmiştir. Bunlar batıda tamamen toprağa gömülü olan 14.00×21.00 m. ölçüsünde ve 6.00 m. yüksekliğinde bir sarnıç ile onun batısındaki vaftizhane olması muhtemel bir yapıdır.
Bu kilise son devir Bizans mimarisinde dikkati çeken dehlizli tip kiliseler ile benzerlik göstermektedir. Bundan ötürü de binanın ibadet mekânına yüksek, merkezi bir kubbe, yapının ana kitlesinden taşarak yükselmekte ve üç taraftan da basık dehlizlerle çevrilmektedir.
I.No.lu Bazilika (Mut)
Mersin Mut ilçesinde Dağpazarı Kilisesi’nin yakınında Gough tarafından ortaya çıkarılan bu kilisenin kime adandığı bilinmediğinden, araştırmacılar tarafından I.No.lu Bazilika olarak isimlendirilmiştir.
Bazilika moloz ve kesme taştan yapılmış olup, üç nefli bir yapıdır. Önündeki narteksinde oldukça gösterişli bir mozaik bulunmaktadır. Üzeri çatı ile örtülü olan bu kilisenin kuzeyinde Gough’un araştırmaları sonucunda bir de vaftizhane ortaya çıkarılmıştır. Vaftizhanenin döşemeleri mozaik kaplı olmasına rağmen bunların çoğu yerlerinden sökülmüş, kalanlar ise özelliğini yitirmiştir.
Sur Dışı Bazilikası(Mut)
Mersin Mut ilçesinde, Dağpazarı Kilisesi yakınında nehir yatağında üç nefli bir kilise ortaya çıkarılmıştır. Gough 1959 yılında bu yapı üzerinde çalışmış ve yapmış olduğu kazılarla kilisenin narteksini, batısındaki bir atriumu ve taban mozaiklerini ortaya çıkarmıştır. Ayrıca kilisenin bema kısmında bulunan bir rölik muhafazası bugün Adana Müzesi’nde koruma altına alınmıştır. Bazilikanın basit bir ambonu da ortaya çıkarılmıştır.
Bazilikanın MÖ.V.-IV.yüzyıllara ait olduğu sanılmaktadır.
Mersin Mut ilçesinde Dağpazarı Kilisesi’nin yakınında Gough tarafından ortaya çıkarılan bu kilisenin kime adandığı bilinmediğinden, araştırmacılar tarafından I.No.lu Bazilika olarak isimlendirilmiştir.
Bazilika moloz ve kesme taştan yapılmış olup, üç nefli bir yapıdır. Önündeki narteksinde oldukça gösterişli bir mozaik bulunmaktadır. Üzeri çatı ile örtülü olan bu kilisenin kuzeyinde Gough’un araştırmaları sonucunda bir de vaftizhane ortaya çıkarılmıştır. Vaftizhanenin döşemeleri mozaik kaplı olmasına rağmen bunların çoğu yerlerinden sökülmüş, kalanlar ise özelliğini yitirmiştir.
Sur Dışı Bazilikası(Mut)
Mersin Mut ilçesinde, Dağpazarı Kilisesi yakınında nehir yatağında üç nefli bir kilise ortaya çıkarılmıştır. Gough 1959 yılında bu yapı üzerinde çalışmış ve yapmış olduğu kazılarla kilisenin narteksini, batısındaki bir atriumu ve taban mozaiklerini ortaya çıkarmıştır. Ayrıca kilisenin bema kısmında bulunan bir rölik muhafazası bugün Adana Müzesi’nde koruma altına alınmıştır. Bazilikanın basit bir ambonu da ortaya çıkarılmıştır.
Bazilikanın MÖ.V.-IV.yüzyıllara ait olduğu sanılmaktadır.
Mersin Mut ilçesinin 20 km. kuzeyinde, Karaman’dan Mut’a inen karayolunun güneyinde, çam ağaçları ile kaplı dağların güney yamacındaki Alahan Manastırı kaynaklarda Alacahan Manastırı ismi ile geçmektedir.
Alahan Manastırı’nın yapımı ile ilgili birbirinden farklı tarihler ileri sürülmüştür. Kiliseye giden yolun sonundaki kayalara oyulmuş mezarlardan biri üzerindeki 462 tarihine dayanılarak MS.V.yüzyıldan önce manastırın yapıldığı ileri sürülmüştür. Ancak, manastırdaki sütun başlıklarının MS.VI.yüzyıla ait oldukları da görülmektedir. Bunlara dayanılarak manastırın 450-550 yılları arasında yapılmış olması kuvvetle muhtemeldir.
Yapı topluluğu güneydeki ovadan merdivenli bir yol ile bağlantılıdır. Yörede yaşayanlar bu yolun altında bazı kalıntıların bulunduğunu da ileri sürmüşlerdir.
Manastıra girişte keşiş hücreleri ve bir şapel, ardından bazilika, revaklı bir dehliz, vaftizhane, kayalara oyulmuş mezar hücreleri, doğudaki kubbeli kilise sıra halinde birbirini izlemektedir.
Bunlardan keşiş hücreleri ile şapel kayalara oyularak meydana getirilmiştir. Buradaki doğal bir mağara işlenmiş ve şapelin apsisini meydana getirmiştir. Büyük olasılıkla da bu doğal mağara ile yapı topluluğu başlamış ve burası inziva merkezi olarak düşünülmüştür.
Bazilika üç nefli, önünde transepti ve narteksi olan bir kilise görünümündedir. Günümüze çok harap bir şekilde gelen üst örtüsü konusunda kesin bir yargıya varılamamaktadır. Apsisi Anadolu’daki diğer kiliselerde olduğu gibi iç merkezli bir daire şeklinde olup, ortasında bir paye ile ayrılmış ikiz pencere bulunmaktadır. İngiliz Arkeoloji Enstitüsü’nün 1955-1961 ve 1966-1967 yıllarında burada yaptıkları kazılarla bazilikayı tamamen ortaya çıkarmışlardır. Bazilikanın narteksi yıkılmıştır. Bazilikanın üç nefinin korint başlıklı iki sütun dizisi ile ayrıldığı görülmektedir. Batıdaki sütunlardan her dizide üçer tane olduğu ortaya çıkmıştır. Ancak daha geç devirde ana nefin üzerine küçük bir kilise yapılmış ve böylece sütun dizisinin devamı anlaşılamamıştır. Sonradan yapılan bu kilise bazilikanın bema ve apsis kısımlarından yararlanmıştır. Apsis dışarıdan düz bir duvarla örülmüş ve apsis çıkıntısının iki yanında pastophorion mekânları meydana getirilmiştir. Apsiste rahiplere mahsus birkaç kademenin olduğu da görülmektedir. Günümüze gelebilen kalıntılardan zemininin mozaik döşeli olduğu anlaşılmaktadır.
Kilisenin yan dikmelerinin iç yüzeylerine birer başmelek kabartması yerleştirilmiştir. Bunların Cebrail ile Mikail olduğu sanılmaktadır. Aynı kapı lentosunun alt yüzeyinde ise dört İncil yazarının sembolleri bulunmaktadır.
İlk kilisenin doğusunda geniş bir avluya yer verilmiştir. Kuzeyinde ise kayalara oyulmuş mekânlar, doğusunda da revaklı bir dehliz bulunmaktadır.
Bazilikanın doğusunda terasın güney sınırı boyunca uzun bir dehliz uzanmaktadır. Bu dehlizin ovaya bakan tarafı kemerli ve sütunlu bir galeri halindedir. Uzunluğu 115 m.yi bulan dehlizin zemini çeşitli seviyelerdedir. M.Gough’in iddiasına göre bu dehliz hiçbir zaman tamamlanmamıştır. Dehlizin ortalarına doğru sütunlar arasına birkaç büyük taştan işlenmiş bir aedicula yerleştirilmiştir. Bu kütlevi payenin üzeri bezenmiştir. Ortadaki nişin iki yanındaki ayaklar üzerine kavisli bir Suriye alınlığı yerleştirilmiştir. Bu alınlığın ortasına da istiridye kabuğu şeklinde küçük, yarım bir kubbecik oturtulmuştur. Bu dehlizin günümüze gelen kalıntılarından anlaşıldığına göre; kemer taşları kabartmalarla süslüdür. Ovadan gelen merdivenli yol da bu revaklı dehlize ulaşmaktadır.
M.Gough’un burada yapmış olduğu kazılarda dehlizin sonunda vaftizhane meydana çıkarılmıştır. Vaftizhane ikisi apsisli olmak üzere dikdörtgen iki mekân halindedir. Bunlar birbirlerinden üç sütunla ayrılmıştır. Vaftizhanenin revaklı dehliz ile arasında bir de narteks yerleştirilmiştir. Vaftizhaneye tepedeki kayalardan gelen suyolları ve sunak masasının izleri de görülmektedir. Ayrıca apsisinin iç duvarlarında da fresk kalıntıları vardır.
Vaftizhanenin doğusunda sol taraftaki kayalara oyulmuş sıra halinde hücreler vardır. Bunlardan bir tanesinin içerisinde manastırın tarihlendirilmesinde rol oynayan kitabeli bir lahit bulunmaktadır.
Yapı topluluğunun en önemli bölümü olan kubbeli kilise doğu yönündedir. Görkemli giriş cephesi günümüze çok iyi korunmuş olarak gelebilmiştir. Son derece düzgün kesme taşlardan işlenmiş olan bu girişin hemen hemen her tarafında zengin kabartma bezemeler bulunmaktadır. Kilisenin batısında bir avlu olup, bu avluyu güneyden boydan boya kesen dehliz kilisenin narteks kısmına bitişiktir. Kilisenin bugünkü batı cephesinin önünde de ahşap çatılı bir narteks olduğu günümüze gelebilen konsolların izlerinden anlaşılmaktadır. Narteksin kuzey yönüne kayalara oyulmak suretiyle dikdörtgen bir mezar odası yapılmıştır.
Narteksten üç kapı ile üç kapı ile içerisine girilen kilise bazilika planındadır. Ancak, üst yapısının bazilika mimarisinden farklı olduğu da dikkati çekmektedir. Orta nef büyük taş kemerlerle takviye edilmiş bir örtüye sahiptir. Buradaki kemerler büyük sütunlar üzerine oturtulmuştur. Kilisenin kuzey duvarı doğrudan doğruya doğal kayanın düzeltilmesi ile elde edilmiştir. Asıl cephe güney yönündedir.
Alahan Kilisesi’nin en önemli ve dikkat çekici yönü büyük nefin ortasında paye ve sütunlarla takviye edilmiş dört kemerin taşıdığı kule gibi yükselen bölümdür. Son derece muntazam kesme taşlardan yapılmış ve dikdörtgen’e yakın bu kulenin duvarlarında her cephede birer tane olmak üzere yuvarlak kemerli birer pencere açılmıştır.
Kilisenin taş bezemesi son derece sengindir. Buradaki kabartma süsler, İlkçağ’ın sonunda uygulanan ve kendine has özellikleri, mimariye yansıtmasıdır. Bezemenin esasını İlkçağ sanatının motifleri oluşturmaktadır. Özellikle büyük kapının sövelerinde boncuk, yaprak ve palmet dizileri burada kullanılmıştır. Bunların hepsi antik sanattan gelme motiflerdir. Sütun başlıkları korint üslubunda olmalarına rağmen çoğunlukla kompozit başlıklara dönüşmüştür. Çoğunda da kartal kabartmaları bulunmaktadır.
Alahan Manastırı bu yapılarla sonuçlanmamıştır. Yapı topluluğunun doğusunda 1966-1967 yıllarında bulunmuş bazı yapı kalıntıları bulunmaktadır. Ayrıca burada kayalara oyulmuş hücreler, su kaynağı bulunmaktadı
Mersin Mut ilçesinin 16 km. kuzeybatısında, Kozlar Yaylası’nda bir kaya üzerinde bulunan Mavga Kalesi 1230 yılında yaptırılmıştır. Bununla beraber kalenin daha eski dönemlerde yapıldığı ve İlk Çağlara kadar uzandığı sanılmaktadır.
Kale kesme ve moloz taştan yapılmış, 9 burç ile sur duvarları sağlamlaştırılmıştır. Giriş kapısı kuzey yönünde olup, çevresinde hendekler bulunmamaktadır.
Mersin Mut ilçe merkezinin kuzeyindeki bir tepe üzerinde bulunan kalenin yapım tarihi kesin olmamakla beraber İlk Çağa kadar uzanmaktadır. Bazı iddialara göre Hitit döneminde kalenin yapımına başlanmış, bugünkü görünümünü Karamanoğulları zamanında almıştır. Bizans döneminde de onarılmıştır. Evliya Çelebi’den öğrenildiğine göre, Mut kalesini Rumlardan almak isteyen Karamanoğlu Yakup Bey’in askerleri burada şehit olmuştur. Bunun üzerine Karamanoğlu İbrahim Bey, büyük bir kuvvetle kaleye hücum etmiş ve içerisinde bulunan 70.000 askeri öldürmüş ve ölüleri de kalenin güneyindeki bir tepeye gömdürmüştür. Bu yüzden de günümüzdeki bu tepeye Meşatlık Tepesi denilmektedir.
Kale kesme ve moloz taştan yapılmış olup dikdörtgen planlıdır. Çevresinde hendekler bulunmamaktadır. Kalenin dokuz burcu vardır. Ayrıca surların içerisinde iç kale olarak nitelenen bir de kulesi bulunmaktadır. Kale içerisinde kaynayan su uzun süre şehir suyu olarak kullanılmıştır.
Mut, Mersin’in ilçelerinden biridir. Mut’ta M.Ö. 2000 yıllarında ilk yerleşimlerin başladığı tahmin edilmektedir. Dağlık ve ovalık Kilikya olarak iki bölüme ayrılan Kilikya’nın Dağlık bölümünde, tarihte çok önemli olaylara sahne olmuş Sertavul geçidinin hemen güney ağzında kurulmuştur.Denizden ortalama yukseltisi 250-300 metre civarindadir. Bir süre Venedikli ve Kilikyalı korsanlar tarafından elden ele geçtiği, sonrasında Roma hükümetince burada uzun süreli bir hakimiyet sağlandığı söylenir.Mut ve çevresindeki Toros Dağlarının M.S. 700-800 yıllarından itibaren Orta Asyadan kopup gelen Yörük boylarına da ev sahipliği yaptığı bildirilir. Ancak bu yıllardan sonra bölgede kurulan ve Güneydoğu Anadolu bölgesindeki çoğu ili de kapsayacak şekilde hakimiyetini sürdüren Kilikya Ermeni Prensliğinin de 1375 yılına kadar varlığını devam ettirdiği bilinmektedir. Hâtta Toros Dağlarının adının bu prensliğin başında bulunman Thoros isimli prenslerden geldiği de ileri sürülür.Ama bu yanlıştır.
Selçuklu Sultanı I. Alaeddin Keykubad zamanında Karamanoğulları beyliğinin kurucusu olan Nur-e Sofi Bey, bölgeden Ermenileri 1228 yılında kovarak Ermenek , Mut, Gülnar ve daha sonra da Silifke’yi hakimiyeti altına almıştır. Bölgenin Karamanoğlu beyliğinin eline geçmesinden sonra, Karamanoğulları Mut ve çevresini mamur etmişlerdir. Karamanoğlu Mesut bey zamanında Mut, 5 sene Beyliğe başkentlik yapmıştır. La’al Paşa Camii, Kızılminare ve bazı başka yapıların Karamanoğulları zamanında yapıldığı bilinmektedir.
1483 yılı yazında Kasım Bey yanında üç oğlu, otuz yiğit beyi ile Kestel (Dağpazarı) yaylasına gelir. Koyunlar kesilir, kavurmalar, pilavlar, helvalar pişirilir, şerbetler ezilir. Bu ziyafet sırasında Hocantı oğlu zehiri gizlice şerbete katar. Şerbeti içenler Kasım Bey’ le beraber otuz dört kişi birden ölürler. (1483) Kasım Bey’den sonra Karamanlılar’ ın bazı çırpınışları oldu ise de devlet olabilme özelliği taşımıyor. 1502 Yılından sonra Karamanlılar’ın topluca doğuya (İran’a) göçmeleriyle Karaman toprakları da tamamen Osmanlılar eline geçer.
İlçede Kültür ve Sanat
İlçede uzun yıllardır yörenin yurt çapında tanıtılmasında büyük olanaklar sağlayan bir ulusal festival düzenlenmektedir.Kayısı (bir diğer adıyla Karacaoğlan)Festivali,ilçenin tarımsal,sosyal,sanatsal özelliklerinin ülke genelinde ve yurtdışında tanıtılması ve zenginliklerinin geliştirilmesi açısından önemlidir. 1970 ve 80′li yıllarda , günümüzde olduğundan farklı olarak ilçede yazınsal etkinlikler az olmasına karşın 1′i kapalı 2’si açık hava olmak üzere 3 sineması mevcut idi.Bunun yanında belli başlı iki yerel gazete yaklaşık 35 yıldır faaliyet göstermektedir. İlçede halı dokumacılığı , folklor , halk müziği belli başlı sanatsal etkinliklerdendir.Bunlarla birlikte son yıllarda Göksu Erik ve Yörük festivali,Göğden yayla şenlikleri,Güme köyü yayla şenlikleri,Dere incir festivali ,perente şenlikleri de adından söz ettirmeye başlamıştır.
Mut’un Ünlüleri
Türk sanatına,düşüncesine,bilimine ve siyasetine katkıda bulunmuş, yurt ve dünya çapında tanınmış Mut’lular :
Karacaoğlan (Ozan)
Musa Eroğlu (müzisyen)
Hüseyin Gezer (Heykeltraş,Akademisyen)
Seyhan Kurt (Şair,Yazar,Sosyolog)
Fikri Sağlar (Kültür Eski Bakanı,Politikacı)
Osman Turhan (Karikatürist)
İbrahim Özat (Ressam)
Ziya Özel (Tıp Hekimi ve Araştırmacısı)
Doğan Atlay (Araştırmacı-Yazar)
Beldeleri
Göksu : 2.605
Köyleri
90 adet köyü vardır.
Alaçam , Aşağıköselerli , Aydınoğlu , Bağcağız , Ballı , Barabanlı , Bozdoğan , Burunköy , Çaltılı , Çamlıca , Çampınar , Çatakbağ , Çatalharman , Çivi , Çömelek , Çukurbağ , Dağpazarı (Kestel) , Demirkapı , Derinçay , Diştaş , Elbeyli , Elmapınar , Esençay , Evren , Fakırca , Geçimli , Gençali , Gökçetaş , Göksu , Güme , Güzelköy , Güzelyurt , Hacıahmetli , Hacıilyaslı , Hacınuhlu , Hacısait , Hamamköy , , Irmaklı , Işıklar , İbrahimli , Kadıköy , Karadiken , Kavaklı , Kavaközü , Kayaönü , Kelceköy , Kemenli , Kırkkavak , Kızılalan , Köselerli , Kumaçukuru , Kurtuluş , Mirahor , Mucuk , Narlıdere , Ortaköy , Özköy , Özlü , Palantepe , Sakız , Sarıveliler , Selamlı , Suçatı , Tekeli , Topkaya , Topluca , Yalnızcabağ , Yapıntı , Yeşilköy , Yeşilyurt , Yıldızköy , Yukarıköselerli , Zeytinçukuru ,Sarıkavak , Çağlayangedik , Çınarlı , Çortak , Dereköy , Göcekler , Haydarköy , Hisarköy , Hocalı , Karacaoğlan , Kayabaşı , Kışlaköy , Kurtsuyu , Narlı , Pamuklu , Tuğrul
